Właściwie to sukces w tworzeniu oprogramowania zależy nie tyle od niepopełniania kilku błędów, co od dążenia do robienia większości rzeczy prawidłowo.

Jak głosi stare przysłowie programistów, pierwsze dziewięćdziesiąt procent zadania zajmuje dziewięćdziesiąt procent czasu, a ostatnie dziesięć procent zadania zajmuje kolejne dziewięćdziesiąt procent czasu.

1. Unikanie kodu w code-behind – w większości przypadków to, co kiedyś było robione w code-behind, można przenieść do ViewModel, 
2. Zdarzenia powinny zostać zastąpione komendami, np. zamiast podpinać zdarzenie Click, należy skorzystać z komendy; oczywiście istnieją przypadki, w których zdarzenia są jedynym rozwiązaniem, 
3. ViewModel powinien implementować interfejs INotifyPropertyChanged, 
4. Dane z widoku powinny być powiązane z właściwościami w ViewModel, 
5. W testach sam ViewModel powinien wystarczyć; widok jest tak naprawdę wizualizacją przeznaczoną dla użytkownika; użytkownik, chcąc skorzystać z logiki dostarczonej przez aplikację, wprowadza tekst np. za pomocą TextBox – w testach jednostkowych ustawiamy właściwość w VM i powinniśmy uzyskać taki sam efekt, 
6. należy rozróżnić Model od ViewModel; model nie może zawierać żadnej logiki, związanej z widokiem; innymi słowy, model to czysta logika biznesowa, z kolei ViewModel zawiera już informacje o stanie widoku.